شاعرانه ها

دو بیتی ها و تک بیتی ها از شاعران میهن:

فریدون مشیری:

روی چمن از شکوفه ها رنگین شد        وز عطر اقاقیا هوا سنگین شد

در نغمه هر چلچله پیغامی هست          کای خفته روزگار فروردین شد

************

عشق هرجا رو کند آنجا خوش است            گر به دریا افکند آنجا خوش است

گر بسوزاند در آتش دلکش است          ای خوشا این دل که در این آتش است

************

به دریا شکوه بردم از شب دشت          وزین عمری که تلخ تلخ بگذشت

به هر موجی که می گفتم غم خویش     سری می زد به سنگ و باز می گشت

************

گفتم دل را به پند درمان کنمش             جان را به کمند سر به فرمان کنمش

این شعله چگونه از دلم سر نکشد           وین شوق، چگونه پنهان کنمش

************

محمد تقی بهار"ملک الشعرا"

عمری گذراندیم به کام دگران             القصه وطن را به دو چشم نگران

ما در تشویش و خلق در خواب گران        رفتیم سپردیم هنگامه گران

************

مجید عابدی:

مرا اوج نگاهی بال می داد                به من ذوق گناهی کال می داد

خیالی گنگ...وهمی لال در من           عجب حالی به حالم حال می داد

************

دل تارانده ام را زندگی کن                 من ناخوانده ام را زندگی کن

خوشم با خارج قسمت نشینی              تو باقی مانده ام را زندگی کن

************

خواجه نصیر طوسی:

افسوس که آنچه برده ام باختنیست        بشناخته ها تمام نشناختنیست

  برداشته ام هر آنچه باید بگذاشت         بگذاشته ام هر آنچه برداشتنیت

************

بابا طاهر:

یکی درد و یکی درمان پسندد             یکی وصل و یکی هجران پسندد

من از درمان و درد و وصل و هجران            پسندم آنچه را جانان پسندد

************

جهان بی وفا زندان ما بی                گل غم قسمت دامان ما بی

غم یعقوب و محنت های ایوب            همه گویا نصیب جان ما بی

************

بی تو گلشن چو زندونه به چشمم         گلستون آذرستونه به چشمم

       بی تو آرام و عمر زندگانی                همه خواب پریشونه به چشمم

************

دل عاشق به پیغامی بسازد     خمار آلوده با جامی بسازد

مرا کیفیت چشم تو کافی است     ریاضت کش به بادامی بسازد

************

نعمت الله پژمان:

تنهایی و انتظار آخر شده بود              دلبستن بیشمار آخر شده بود

ماه شب تنهایی؛خودش می دانست        یک حلقه طناب دار آخر شده بود

************

تلخ است بمان چگونه بی ما بروی؟      چون ماه شب سیاه، تنها بروی

حالا که رسیده بغض هایم به گلو         نامردی اگر بمانی، فردا بروی

************

میری:

چو دیدی چشم ها را بسته آرام            بگیر از گیسویش یک دسته آرام

 امانت دست توست ای باد امشب             نوازش کن،ولی آهسته...آرام

************

نظامی گنجوی:

یکی مرغ بر کوه نشست و برخاست     بر آن که چه افزود و چه کاست؟

من آن مرغم و این جهان کوه من         چو رفتم، جهان را چه اندوه من؟

************

خیام:

وقت سحر است خیز تو ای مایه ناز              نرم نرمک باده خور و چنگ نواز

       کانان که به جایند نپایند بسی            وآنان که شدند کس نمی آید باز

************

گر بر فلکم دست بدی چون یزدان          برداشتمی من این فلک را ز میان

از نو فلکی دگر چنان ساختمی                کازاده به کام دل رسیدی آسان

************

این کوزه چو من عاشق زاری بوده است                  در بند سر زلف نگاری بوده است

این دسته که بر گردن او می بینی                  دستیست که بر گردن یاری بوده است

 

حافظ:

جز نقش تو در نظر نیامد ما را                    جز کوی تو رهگذر نیامد ما را

خواب ارچه خوش آمد همه را در عهدت    حقا که به چشم در نیامد ما را

************

مولوی:

تا شمع تو افروخت پروانه شدم               با صبر ز دیدن تو بیگانه شدم

در روی تو بیقرار شد مردم چشم         یعنی که پری دیدم و دیوانه شدم

************

محمود شاهرخی:

دل تنگم ز سنگ غم شکسته      به تیغ نامرادی گشته خسته

ببین از دوریت ای نازنینم              غبار حسرتم بر دل نشسته

************

بود غم در دلم بسیار بسیار         نمی پرسی که چونی ای دل افگار

 اگر پرسی برایت می شمارم                  غم دل را چو نی با ناله راز

************

وحشی بافقی:

فریاد که سوز دل بیان نتوان کرد         با کس سخن از داغ نهان نتوان کرد

اینها که من از جفای هجران دیدم         یک شمه به صد سال بیان نتوان کرد

************

عراقی:

خورشید رخا زبنده تحویل مکن                 این وصل مرا به هجر تبدیل مکن

خواهی که جدا شوی ز من بی سببی     خود دهر جدا کند، تو تعجیل مکن

************

قیصر امین پور:

خوشا چون سروها استادنی سبز            خوشا چون برگها افتادنی سبز

خوشا چون گل به فصلی، مردنی سرخ      خوشا در فصل دیگر زادنی سبز

************

خوشا هر باغ را بارانی از سبز           خوشا هر دشت را دامانی از سبز

برای هر دریچه سهمی از نور                    لب هر پنجره گلدانی از سبز

************

سرنوشتم اگر این است که می بینم       حکم تغییر قضا را به که باید گفت

ای خط خوردگی صفحه پیشانی من    این همه خط خطا را به که باید گفت

************

نه از مهر و نه از کین می نویسم    نه از کفر و نه از دین می نویسم

دلم خون  است می دانی برادر      دلم خون است از این می نویسم

************

سهرابی نژاد:

در آتش، بی پناهی گریه می کرد           گل گم کرده راهی گریه می کرد

  کنار نعش سقایی عطشناک               فرات از روسیاهی گریه می کرد

************

عفیفه آرزو:

دلم در گوشه غربت چه تنهاست      در این غربت اسیر دست غمهاست

کجاست آن سرزمین سبز روشن        که می گویند مراد دل همانجاست

************

مرنجان این دل بشکسته من    مزن آتش به جان خسته من

تمنای دل غمگین تو هستی    بیا بگشا دو دست بسته من

************

عطار:

در عشق تو از بس که خروش اوردیم    دریای سپهر را به جوش آوردیم

چون با تو خروش و جوش ما در نگرفت    رفتیم و زبان های خموش آوردیم

************

میلاد عرفان ژور:

درخت غم به جانم ریشه کرده             به درگاه خدا نالم همیشه

رفیقان قدر یکدیگر بدانید         اجل سنگ است و آدم مثل شیشه

************

سیاوش کسرائی:

تو پاییز پریشم کردی ای دل        پریشان تر ز پیشم کردی ای دل

به شهر عاشقان تنها شدم من    غریب شهر خویشم کردی ای دل

************

منم چنگی غنوده در غم خویش    به لب خاموش و غوغا در دل ریش

   غبار آلود یاد بزم و ساقی             گسسته رشته اما نغمه اندیش

************

ابوسعید ابوالخیر:

گفتم چشمم, گفت به راهش می دار    گفتم جگرم,  گفت پر آهش می دار

گفتم جگرم, گفت چه داری در دل          گفتم غم تو, گفت نگاهش می دار

************

ناصح تبریزی:

با علمت اگر عمل برابر گردد             کام دو جهان تو را میسر گردد

مغرور بر این مشو که خواندی ورقی    زان روز حذر کن که ورق برگردد

************

 دولتشاه:

تا صبح قضا سهل و سهیلش به که باشد    تا شام قدر رجعت و میلش به که باشد

در بزم وصالش همه کس طالب دیدار           تا یار که را خواهد و میلش به که باشد

************

علیرضا قزوه:

تو مثل کوی بن بستی دل من        تهیدستی, تهیدستی دل من

اگر یک ذره بو می بردی از عشق    به دنیا دل نمی بستی دل من

************

 

/ 0 نظر / 4 بازدید